Posts

Showing posts from November, 2015

Living - Transistor

Image
I would like to fall up on a hill
Looking up the sky
Oh god Id love to fly

This is the Living
Living off the Dead
We 're scavenging those we kill
For our own benefit

I would like to fall
Fall up on a hill
And looking up the sky
Oh god Id love to fly
The idea that were gonna be able to provide this kind of therapy
For individuals in the US is offensible
This will be available to the wealthy and
People who are willing to sell their homes basically to get to get to extend their lives.

This is the Living
Living off the dead
I hate to say it so bluntly but thats exactly what it is,

I have concluded for my own life
given the choice between
amputation and saving my life by the death of somebody else
you can just call me gimpy .

I would like to fall
Fall up on a hill
And looking up the sky
Oh god Id love to fly.

ΕΛ.ΑΣ. - Αντίδραση

Image
Μία κλούβα αραγμένη
Στην πλατεία περιμένει
Και οι μπάτσοι και βαράνε
Δίχως το λόγο να ζητάνε

Τόσα χρόνια με πορείες
Και με άδικες κηδείες
Όλοι οι μπάτσοι μας βαρούσαν
Στο σκαμνί μας οδηγούσαν

Είναι η Αστυνομία
Που γεμίζει τον εαυτό μας
Δίχως βία και μανία
Μας γ***** το εγώ μας

Σαν ρομπότ είναι οι μπάτσοι
Σίγουρα όλοι είναι τσάτσοι
Μα από πάνω βρίσκονται άλλοι
Οι φονιάδες οι μεγάλοι

Αν δεν θέλεις μια ζωή
Να τους έχεις από πάνω
Κάνε κάτι για να αλλάξεις
Τη σαπίλα να πετάξεις


Μικρές Χαμένες Μέρες - Υπόγεια Ρεύματα

Image
Είναι ο ήλιος που περνάει
Είναι η σιωπή που κυβερνάει
Είναι αυτή
μια στιγμή

Είναι η ανάσα σου που ακούω
Μέσα απ'το θόρυβο της πόλης
Είναι το χέρι που κρατάω
Σαν κοιμηθώ και σαν ξυπνάω
Είναι αυτή
μια στιγμή

Κι αν είναι γρήγορες σαν σφαίρες
Είναι μικρές χαμένες μέρες
Κι όσες περνάν έχουν χαθεί
Ποτέ
Καμιά τους δε θα ξαναρθεί, ποτέ

Είναι το ξάφνιασμα της μέρας
Η μυρωδιά που φέρνει ο αέρας
Είναι αυτή
μια στιγμή

Είναι ένας ήχος στο σκοτάδι
Η μοναξιά μετά απ' το χάδι
Μια στάλα ιδρώτας στο λαιμό σου
Και μια γραμμή στο μέτωπό σου
Είναι αυτή
μια στιγμή

Κι αν είναι γρήγορες σαν σφαίρες
Είναι μικρές χαμένες μέρες
Κι όσες περνάν έχουν χαθεί
Ποτέ
Καμιά τους δε θα ξαναρθεί, ποτέ