Η πόλη ξυπνά
Υπάρχει κάτι καθησυχαστικό στους ήχους της πόλης. Ξημέρωμα Δευτέρας, κάτι σ’ ανησυχεί και στριφογυρίζεις στα παπλώματά σου, χωρίς να το ξέρεις. Ξαφνικά νιώθεις το παράξενο όνειρό σου και καταλαβαίνεις ότι είναι εκείνη η ώρα που σε λίγο θα ξυπνήσεις. Ανοίγεις τα μάτια μέσα στο σκοτάδι. Ρίχνεις το βλέμμα προς το παράθυρο, σκοτάδι ακόμα και έξω. Κοιτάς την ώρα. Βλέπεις ότι σε λίγο θα ξημερώσει. Σηκώνεσαι, παραπατώντας και σκουντουφλώντας στα έπιπλα φτάνεις στην κουζίνα. Πίνεις επιτέλους εκείνο το ποτήρι νερό που ονειρευόσουν όλη τη νύχτα! Προσωρινή ανακούφιση. Ξαναγυρίζεις στο κρεβάτι σου. Στριφογυρνάς. Σκέφτεσαι. Παίρνεις το κινητό στα σκεπάσματα και χαζεύεις το Φμπ. Κάνεις λάικ. Ωπ! Σου στέλνουν μήνυμα! Είναι κι άλλος ξύπνιος! Του απαντάς! Περνάει η ώρα να φύγει για τη δουλειά. Βλέπεις μια δημοσίευση φίλου που μόλις έγινε, χωρίς κανένα λάικ. Σε λίγες ώρες θα το έχουν δει 200 άτομα και άλλα 25 θα χουν κάνει λάικ. Πας στο μπάνιο, και πριν ακόμα κατουρήσεις εσύ...